2000 yılının Şubat ayında doğdum.
Babamı bilmiyorum, annemi doğduğumdan bir kaç dakika sonra bir amca odunla döverek öldürdü.
Yaramas çocuklar beni tekmeliyordu. Yürüyemiyordum. Birkaç gün önce bir kağıt mendil yemiştim; o günden beri açtım.
Sonra bir abu geldi. Beni evine götürdü. Süt verdi, yıkadı, iğneciye götürdü. İğne yapıldığında abim üzülmesin diye canım çok yanmasına rağmen hav demedim. Nüfus kağıdı çıkarttılar...
Sahibim bilmediğim bir nedenle uzaklara gitti. Şimdi beni dedem bakıyor, ben de ona bakıyorum.
Derken lonjmanlara yeni amcalar, teyzeler geldi; köpekleri sevmeyen amcalar teyzeler.
Dedeme, amirleri köpeği lonjmandan at ya da biz sizi lonjmandan atacağız demiş.
Dedem beni bırakmaz.
Evi yok. "Kiraya çıkarız,üzülme," diyo. Zaten lonjmana kira gibi para veriyormuşuz. Ama ben burayı seviyom. Arkadaşlarım var: Rex, Maryo, Paşa, Fındık, Karakuzu... Memoş Abu, Ferhan Teze, Ahmet, Nesrin, Maryo'nun dedesi İbrahim Amca, Doktor Coşkun Amca... buradan gidersem hepsini çok özleyeceğim.
Neyse.
Dedem köpekleri terketmek artık yasak diyor. İki kanun çıkmış. Hükümet havhavlara sahip bulmakla görevliymiş. Dedem, "Kanun bu görevi vermişken, vatandaşa evine köpek al derlerken, bizi lonjmandan çıkartmaları mahkemeden döner diyor."
Arkadaşlarım, barınakların çok kötü olduğunu söylüyordu, artık bizim burada kötü barınaklar da kalkmış, geçici olarak arkadaşlarımı barınaklara götürüp tedavi ediyorlar, sonra getirip sokağına bırakıyorlar, orada bakıyorlar. Bizim arkadaşlar bu kanundan memnun, ama buradaki yeni tür amcalar, teyzeler memnun değil.
Bizim buraya Balgat diyolar ama belediyemiz Çankaya imiş. Bizim başkan Muzaffer Amca çok iyi adammış, evinde, kaza geçirip sakat kalan arkadaşlardan bir çoğunu bakıyormuş. O ev de lonjmanmış.
Bizim lonjmandan çıkmamız çok önemli değil ancak ya belediye başkanı amcayı da lonjmandan atarlarsa o arkadaşların durumunun ne olacağını düşünmeden yapamıyorum.
Anlamıyorum, bu kanunu çıkartan amirler, neden uygulamıyor. Hani ev hayvanları terkedilemezmiş, hani biz ev yaşamına ve toplum yaşamına değerli katkılar sağlıyormuşuz. AB'deki amcaları, teyzeleri kandırmak için mi bu kanunları çıkartıyorlar?
Dedem Avrupa Birliğine girilmesine karşıydı. Bu yüzden AB'ci oldu valla.
Bu gidişle biz buralarda barınamayacağız anlaşılan. Dedem "Gidecek yer de yok," diyor. Ben Avrupa Birliğine girmesine girerim, sınırdan kolayca geçerim ama dedeme bakmam lazım, onu bırakamam ki.
Hikayem böyle işte.
Bu hükümetteki amcaları anlamıyorum, amelleriyle niyetleri çok farklı.
Havhav dostlar bunu anlıyor da bu okumuş yazmış amcalar nasıl anlamıyor, bunu anlayamıyorum.